3 sposoby na spełnianie obowiązku szkolnego w Polsce

W Polskim Systemie Edukacji wyróżniamy trzy możliwości na spełnianie obowiązku szkolnego przez dziecko. W każdym z tych trybów dziecko staje się pełnoprawnym uczniem szkoły, realizuje pełną podstawę programową, a na zakończenie roku szkolnego otrzymuje świadectwo oraz promocję do kolejnej klasy.  Do trzech trybów zaliczamy:

tryb stacjonarny– w tym trybie spełnia obowiązek szkolny większość polskich uczniów.  Polega on na systematycznym uczęszczaniu do szkoły stacjonarnej, w której lekcje prowadzą nauczyciele.  W trakcie roku szkolnego dzieci uczą się obowiązującego materiału na danym poziomie edukacyjnym, a ich wiedza jest regularnie sprawdzana przez nauczycieli za pomocą klasówek oraz odpowiedzi ustnych.

tryb indywidualny–  jest to tryb spełniania obowiązku szkolnego dla uczniów, którzy z różnych powodów (najczęściej chorobowych takich jak:  zaburzenia fizyczne, zagrożenia infekcjami, nagłe urazy, ograniczona możliwość poruszania się) nie są w stanie uczęszczać do szkoły w trybie stacjonarnym. W takim przypadku lekcje są prowadzone przez dwóch wyznaczonych nauczycieli w domu ucznia.  Nauczyciele starają się pomóc w realizacji podstawy programowej w trakcie kilku godzin w ciągu tygodnia.  Nad pozostałymi zagadnieniami uczeń powinien popracować już sam, na tyle, na ile pozwala stan jego zdrowia. Na rodzicach natomiast spoczywa obowiązek zapewnienia właściwych warunków do nauki w domu.

tryb nauczania domowego– edukacja domowa jest formą kształcenia, w której odpowiedzialność za proces nauczania dzieci w miejsce szkoły biorą na siebie rodzice lub prawni opiekunowie. Tworząc program i wybierając metody kształcenia swoich pociech, organizują ich edukację w sposób zindywidualizowany – adekwatnie do wieku, potrzeb, predyspozycji i zainteresowań, przy zachowaniu zgodności z wymaganym na danym poziomie kształcenia zakresem wiedzy. Dzieci korzystające z trybu nauczania domowego zostają zapisane do stacjonarnej szkoły, w której formalnie są uczniami, jednak nie uczęszczają na tradycyjne lekcje. Zamiast nich biorą udział w zajęciach poza systemem szkolnym, zaś jakość oraz cele tych zajęć określają rodzice bądź opiekunowie, którzy – wbrew pozorom – nie muszą posiadać wykształcenia pedagogicznego. Domowe nauczanie w Polsce reguluje ustawa, pozwalająca na naukę dziecka w domu za zgodą dyrektora szkoły, do której jest ono zapisane. Dziecko nie traci więc całkowicie więzi z ze szkołą – po każdym roku nauki zobowiązane jest zdać egzaminy klasyfikacyjne, weryfikujące wiedzę nabytą w trakcie nauczania domowego. Takie nauczanie może przybierać różne formy, w zależności od kreatywności rodziców i preferowanych przez nich metod – korzystania z tradycyjnych, jak i nowoczesnych rozwiązań edukacyjnych.

 

 

Zobacz także

 

Edukacja domowa- pytania i odpowiedzi Radcy Prawnego

Czy jest coś takiego jak edukacja domowa przedszkolna? Czy rodzic ma prawo towarzyszyć dziecku podczas egzaminów? Czy ustawa reguluje jak dokładnie mają wyglądać egzaminy? Czy będąc w edukacji domowej można uczestniczyć w wybranych zajęciach w szkole? Jak często należy dostarczać do szkoły opinię z PPPP? – na najczęściej zadawane pytania odpowiada Radca Prawny.

Chemia nie taka straszna! – eksperymenty

Nauka wcale nie musi być nudna, a rzeczy, które są wokół nas, można wykorzystać w ciekawy sposób. Pamiętajmy też, że interesujące przedstawienie zagadnienia może wzbudzić w dziecku pasję i pozytywnie nastawić do dalszej pracy. Świetnym pomysłem jest wykonywanie eksperymentów chemicznych i fizycznych, które mogą być spektakularne przy niewielkich nakładach pracy.

Walka o edukację domową zakończona sukcesem!

Serdecznie zachęcamy do zapoznania się z historią Pani Agaty oraz jej córki Zuzanny, które wygrały walkę o edukację domową! Jesteśmy dumni, że nasza Fundacja mogła przyczynić się do tego zwycięstwa!

F

Strona www.domowa.edu.pl ( Edukacja Domowa ) wykorzystuje pliki cookies. Więcej informacji

Ciasteczko to mały fragment tekstu, który serwis internetowy wysyła do przeglądarki i który przeglądarka wysyła z powrotem przy następnych wejściach na witrynę. Używane jest głównie do utrzymywania sesji np. poprzez wygenerowanie i odesłanie tymczasowego identyfikatora po logowaniu. Może być jednak wykorzystywane szerzej poprzez zapamiętanie dowolnych danych, które można zakodować jako ciąg znaków. Dzięki temu użytkownik nie musi wpisywać tych samych informacji za każdym razem, gdy powróci na tę stronę lub przejdzie z jednej strony na inną.

Zamknij